Marcel duikt verder in de humbucker en single coil problematiek !!

Big M’s Techno Talk Vol.14:
Titel: De single coil en de humbucker.. Het grote probleem bij de single coil – Microphonic Feedback:

Waarom al deze informatie over radio’s?

Een single coil is zoals we al gezien hadden, óók een spoel met magnetiseerbaar materiaal erin (sterker nog.. het is een magneet). Een single coil pikt dus OOK radiogolven op.  Nu zijn dat over het algemeen radiogolven waar niet de eerste de beste VARA uitzending op te vinden is, maar meestal een brij van allerhande frequenties. Deze golven waren er altijd al en zullen er altijd blijven. Ze worden vooral uitstuurt door sterren. Het kan gebeuren dat delen van deze “vrije” radiogolven je pickup bereiken en via je pickup een weg naar de versterker vinden, daar versterkt worden en een fantastische brom teweeg brengen.

De elektronen die van de Cathode af springen en naar de Plate gaan, missen de plate nog wel eens en worden elektromagnetische straling… oftewel: radio golven

Ook geleiders waarover vermogen verpompt wordt geven elektromagnetische straling (= o.a. radio golven) af. Denk hierbij aan stroom voorziening van de OnStage verlichting. Een spanning van 380 Volt krachtstroom ten opzichte van een paar voltjes (soms nog niet eens 2) die uit je gitaar komen. Daarbij een stroom van enkele 10-tallen ampères waar je bij je gitaartje in de duizendste ampère blijft… Wie wint er, denk je?

Voor mensen die nu denken.. Volts ?? Ampères?? Wa-s-dah???.. Volt staat voor een maat waarin “elektrische druk” wordt uitgedrukt. Dit is vergelijkbaar met bijvoorbeeld luchtdruk in de ketel van een compressor. Ampères geven aan hoeveel stroom er loopt bij die elektrische druk. Dit is weer vergelijkbaar met bijvoorbeeld de hoeveelheid lucht die er per tijdseenheid uit de ketel zal stromen bv. door een slang die aan die compressor vast zit.. In een latere techno talk zal ik hier wat dieper op in gaan. Nu terug naar de radiogolven: Ook een versterker, en dan met name onze zo geliefde buizenbakken, sturen radiogolven uit. Dat komt simpelweg omdat er elektronen (de bolletjes die zorgen voor het fenomeen “elektrische stroom”) los komen van hun dragers (metaal draden en plaatjes) en door een vacuüm van één metalen plaatje naar een andere schieten. Dit gaat vrij rap (om en nabij de licht snelheid, ~300.000 km per seconde) en daarmee missen sommige elektronen de landingsplek nog wel eens. Deze losse elektronen zijn op dat moment radiogolven geworden. Deze elektronen, radiogolven, veroorzaakt door de versterker (die zijn signaal kreeg van de gitaar) worden dus uitgestuurd met een frequentie die gelijk is aan de door de gitarist aangezette toon.

Omdat de single coil een redelijk goede antenne is voor dat soort signalen (hij is er immers op gemaakt om zelf die signalen door te geven), kan een single coil de, door de versterker uitgezonden, radiogolf weer oppakken en nogmaals de versterker in sturen.  En hoe meer je die Marshall Full Tube Amp aan de haren trekt en het kreng laat schreeuwen, hoe meer elektronen er in een woeste “stampeed” en als een op hol geslagen kudde jou arme single coiltje weer vinden…

Dit oppakken door de pick-up van de radiogolf uitgestuurd door de versterker, veroorzaakt het fenomeen: Feedback. Feedback betekent letterlijk: “voed terug” oftewel, (een deel van) het signaal dat uitgestuurd wordt door de versterker, wordt weer teruggevoerd aan de ingang van diezelfde versterker, waardoor dat signaal weer versterkt en het op die manier dus in een rondje blijft gaan.  Dit wordt in het nederlands ook wel rond-zingen genoemd.

Dit is soms gewenst als André weer als een lijpe kneus met zijn Gibson voor de Fender Superamp staat te zwaaien, maar meestal is dit fenomeen niet gewenst… en dan is de definitie van: “het fenomeen” in dit geval; de feedback.. en niet Dré, die lijp doet…. Sorry Dré