On Stage 2011 is voorbij, de rookwolken zijn opgetrokken en gitaren zijn uitgeplugd. Tijd om de schade op te nemen en een terugblik te werpen met Ad Siebelink, recensente van de gitaarpraktijk. op On Stage 2011.

Zaterdag 26 november 2011. De tweede dag van De Gitaarpraktijk On Stage. We begeven ons in De Glasbak te Almere.  Hier vindt het hoogtepunt van alle  voorbereidingen plaats. Hier is maandenlang naar toegeleefd, misschien al wel sinds vorig jaar november.
Een impressie van de show van die avond:

De eer is in eerste instantie aan Bart Lauret die de avond aftrapt met ‘Joe’s Garage’ van Frank Zappa. Een versie die het origineel eer aan doet, en dat zorgt er voor dat er niets  anders of niets beters over te zeggen valt. Het tweede muzikale juweeltje krijgen we vanavond voorgeschoteld in de vorm van een nummer van The Editors. Een nummer van The Editors eerbiedwaardig kunnen spelen is één ding, maar het is compleet iets anders om een stem te vinden die aansluit bij die muziek. Pieter (Barends) en Pieter (Pasterkamp) doen het goed.

Vervolgens horen wij hoe Garry Moore ‘Still has Got the Blues’. Maar dan via doorgeefluik Sebastiaan Röben. Er waren wat opstartprobleempjes, maar zoals Sebastiaan zelf zei: driemaal is scheepsrecht en dat blijkt in dit geval ook weer. Scheepsrecht was het zeker.
Nadat we getrakteerd zijn op rockende versies van The Rolling Stones’ ‘Honky Tonk Woman’ en ‘Self Esteem’ van The Offspring komen we aan bij ‘She is Love’ van Oasis, een nummer dat in al haar eenvoud prachtig wordt gespeeld door Berend Wijbrands. Daarna volgen er nummers uit het aanzienlijk oeuvre van Incubus, The Cure en wederom Oasis. En dan komt één van de hoogtepunten van deze avond: Het overbekende ‘Sultans of Swing’ van Dire Straits. Maar oh, wat is dat toch prachtig wanneer het in volle glorie en in vol ornaat wordt gespeeld. Wouter Pot was zo vriendelijk om dat voor ons te doen.

Hierna volgt John Mayer’s ‘Slow Dancing in a Burning Room’. John Mayer, die sinds jaar en dag natuurlijk al een gigantische publieksfavoriet is , moet wel eer aan worden gedaan. Waarschijnlijk is dat dan ook de reden waarom er drie goede gitaristen uit de kast van de Praktijk worden gehaald om deze taak te vervullen. Nadat we  hiervan hebben mogen genieten, is het tijd voor Guns ’n Roses’ ‘Civil War’.  Een nummer dat zowel muzikaal als tekstueel inslaat als een toepasselijke bom. Koude rillingen lopen over de rug en misschien is dit nummer wel het kopstuk van de avond. Queens of the Stone Age lenen hun nummer ‘First it Giveth’ voor ons volgende luistergenot. Joris Gort en Emma Grool brengen het knetterhard maar dat is natuurlijk ook de bedoeling.

Na deze heftige nummers wordt het wel tijd voor een rustpuntje. Het publiek wordt daarin op zijn wenken bediend. Harald Arlen’s ‘Somewhere Over the Rainbow’ komt ons ter ore. Vincent Ostendorf zijn stem leent zich daar perfect voor. Na deze oase van rust krijgen we het ultra-bluesy ‘Sloe Gin’, in dit geval gespeeld naar de versie van (u raadt het al) bluesgrootmeester Joe Bonamassa. Maarten van Kooten speelt het fantastisch, en precies zoals dat hoort in een goede blues loopt dit nummer uit in een heerlijke climax. Na dit sternummer krijgen we nog ‘The Pretender’ van The Foo Fighters en ‘Shine’ van Collective Soul te horen –en die gaan er ook nog prima in.

Het moge duidelijk zijn:  De Gitaarpraktijk On Stage 2011 – dag 2 was voor het oog en oor van de toeschouwers een daverend succes. Ondergetekende hoopt volgend jaar weer zo’n lyrisch verslag te kunnen doen!
-Ada Siebelink

Wat is On Stage ??? Visie van André, lees het hier !!